حضرت علی علیه السلام در نهج البلاغه می فرمایند:
خدا پیغمبر گرامی اسلام را وقتی فرستاد که از دیرباز پیغمبری نیامده بود ملتها در خوابی طولانی فرو رفته بودند سررشته کارها از هم گسیخته بود جنگ ها همه جا شعله ور بود فریبکاری آشکار بود. برگ های درخت زندگی بشر به زردی گراییده و از آن امید ثمری نبود آب ها فرو رفته فروغ هدایت خاموش شده بود بدبختی به بشر هجوم آورده و چهره کریه خود را نمودار ساخته بود.
این فساد و تیره روزی چیزی جز فتنه و آشوب به بار نمی آورد. ترس دلهای مردم را فرا گرفته و پناهگاهی جز شمشیر خون آشام نداشتند.
نهج البلاغه عبده- چاپ بیروت- ص۱۵۷.
در پاک ترین دودمانها،از پاکیزه ترین گوهرها،با پاک ترین سیرتها،گوهری یکتا چشم به جهان گشود.در قلب صحرا،زیر آسمانی صاف وروشن،در دامانی پاک رشد کرده وبه جوانی رسید.در پرتو اندیشه و جهان بینی اجداد بزرگوارش از شرک وبت پرستی بیزاری جست ودر ضمیر آگاه و بیدار خویش به وحدانیت خدای یگانه ایمان آورد.در غایت زیبایی جمال، به کمال معنوی رسید و به مقامی قدم نهاد که تنها- آری! فقط تنها او می تواند پای بگذارد که پس از آن اوج است بالا... بالا و بالاتر و این همان جاست... جایی که از آغاز خلقت تا پایان جهان تنها اوست که می تواند و توانسته در آن قرار گیرد مکان مقدسی در زمین و در زمان که تنها او شایستگی رسیدن به آن را دارد... و اینک... آن انفجار عظیم و شگفت انفجار نور انفجار عشق آن صدای غیر قابل توصیف و:«اقرا باسم ربک الذی خلق»
«محمد» -صلی الله علیه وآله- از جانب خداوند به رسالت برگزیده شده است و این لحظه نورانی آغاز بعثت فرخنده ی اوست.
خورشید اسلام دین حق طلوع کرد. محمد-صلی الله علیه وآله- ظهور کرد تا از اعماق تیرگی های قرون از قلب همه ستم ها و بی عدالتی ها به اراده ی پروردگار یکتا انسان را از وادی برهوت و خاموشی رها سازد و به دیار پاکی و روشنایی رهنمون سازد.
محمد پیغمبری که از نو باید شناخت- ترجمه ذبیح الله منصوری
عید بزرگ مبعث بر عاشقان کویش مبارک باد.