ای حسین علیه السلام ای رازدار منزل وحی غم سرای خیمه هایت سوزش قلب زبانت گریه نوباوگانت آه و ناله خواهرانت العطش از دخترانت عالمی را اشک ریزان می کند.
ای حسین علیه السلام ای رهنمای راه ایمان ای جرعه نوش جام یزدان کوفیان بدصفت نامردمان بی مروت دعوت گران بی فتوت حیا از مادرت زهرا سلام الله علیها نکردند.
ای حسین علیه السلام ای خون یزدان واژگان در چکامه ی شور تو ناتوان شعرگویان در صبر تو حیران و ادیبان در بیان ایثار تو سرگردان گرگان بیشه ی شهوت تنت را پاره کردند روبهان مرغزار حیله دعوت نامه ها را به شمشیر باز کردند و حرامیان بستر کفر دست پلید خویش را برای بیعت به سوی تو گشودند.
آری محرم الحرام نامی است که آن نام عجین شده است با اندوه و حزن.
حزنی روحانی و اندوهی لذت بخش که بی اختیار بر دلهای پاک و نورانی مستولی می شود چرا که حزن در محرم اندوه بر از دست دادن انسان به تنهایی نیست بلکه حزن بر قتل آزادگی و شرافت انسانی و ارزشهای والای وجود است و لذا اندوهناک می شویم بر این که روزی میدان جهالت و ظلم بر میدان انسانیت و مروت حمله کرد و دست نمرودیان زمان به خون اولیاء حق آلوده گردید.
و البته این حزن تنها سیر عاطفی ندارد بلکه نیروی محرکه ای است در وجود انسان که انسان را به پاسداری از این ارزشها و آزادگی ها سوق می دهد.
گرامیداشت محرم نشان دهنده این است که ما نیز خواهان این ارزش ها و کرامتها هستیم. ما نیز خواهان طنین فریاد «هیهات منا الذله» در گوش زمان هستیم و ما نیز تا پای جان ایستاده ایم.
مقام معظم رهبری «دام ظله»: عاشورا یک حادثه تاریخی صرف نبود عاشورا یک فرهنگ یک جریان مستمر و یک سرمشق دائمی برای امت اسلام بود این سرمشق فقط شهیدشدن هم نیست یک چیز مرکب و پیچیده و بسیار عمیق است. سه عنصر در حرکت ابی عبدالله علیه السلام وجود دارد: عنصر منطق و عقل- عنصر حماسه و عزت و عنصر عاطفه.